برنامه واسطي است براي انتشار و شناسائي سرويس هاي وب و شامل يك مخزن مي شود كه ارائه دهندگان به انتشار و تبليغ سرويس خود مي پردازند تا ديگران بتوانند آن را شناسائي كنند. از نظر مفهومي مخزن شامل صفحات سفيد(اطلاعات سرویس ها)، صفحات زرد(دسته بندي صنعتي) و صفحات قرمز(اطلاعات فناوری) خواهد بود و داراي اين ويژگي ها است:

• كتابچه اي براي ذخيره اطلاعات مربوط به سرويس هاي وب است
• در آن واسط سرويس هاي وب كه توسط WSDL توصيف شده است، ذخيره مي شود.
• ارتباطات با آن توسط SOAP است.

 

زباني مبتني بر XML كه جهت توصيف ويژگي هاي عملياتي سرويس هاي وب استفاده مي شود و داراي دو بخش تعريف واسط و پياده سازي است. قسمت واسط براي استفاده متقاضيان سرويس بوده و ممكن است شامل چندين پياده سازي باشد درحاليكه تعريف پياده سازي مشخص مي كند كه چگونه واسط به وسيله يك ارائه دهنده مشخص پياده سازي شده است.

اجزاء تشكيل دهنده WSDL 1.1:
نوع(type): پارامترهاي ارسالي و دريافتي را مشخص مي كند.
پيام(message): پارامترهاي ورودي و خروجي و نوع آنها را مشخص مي كند، پيام مي تواند شامل چند بخش باشد.
عمليات(operation): متدهاي سرويس هاي وب بوده و داراي پيامهاي ورودي و خروجي هستند.
نوع درگاه(port type): مجموعه اي از عمليات است.
مقيدسازي(binding): مشخص مي كند چگونه عمليات مربوط به نوع درگاه فراخواني مي شود.
سرويس(service): مجموعه اي از نقاط انتهائي.

Type:
نوع داده هاي ساده يا پيچيده كه در پيام ها استفاده خواهند شد در اين قسمت تعريف مي شوند. براي اين منظور از الگوي XSD استفاده مي شود كه مخصوص تعريف ساختارهاي داده اي درXML است.

Message:
هر پيام شامل يك يا بيشتر بخش(part) بوده و هر بخش داراي نوع داده است. پيامها بوسيله نامشان تعريف مي شوند و در قسمت Operation بصورت پيام ورودي يا خروجي استفاده مي شوند. هر بخش معیين كننده يك نوع داده است و اگر پيامي شامل دو بخش باشد به اين معنا است كه اين پيام(ورودي يا خروجي) داراي دو پارامتر مي باشد ولي اكثر پيامها داراي يك بخش هستند.

Operation:
هر عمليات داراي تعدادي پيام ورودي يا خروجي است و نشان دهنده متدهائي است كه يك سرويس ارائه مي كند. بطور كلي چهار دسته عمليات وجود دارد:
درخواست / پاسخ : متقاضي درخولست سرويس را ارسال داشته و ارائه دهنده به آن پاسخ مي گويد، اين نوع متداولترين گونه عمليات است.
خواهش(solicit)/ پاسخ: در اين وضعيت تعامل بين سرويس دهنده و سرويس گيرنده برعكس است، متقاضي منتظر يك پاسخ است و ارائه دهنده آن پاسخ را فراهم مي كند.
ارتباط يك طرفه از مشتري: در اين حالت مشتري نياز به پاسخ ندارد، يا پاسخي لازم نيست.
اطلاع : نوعي پيام جهت آگاهي يا تذكر از طرف سرويس دهنده به مشتري است.

PortType:
مشخص كننده واسط يك سرويس وب است كه مشابه متدهاي شيئ گرا مي باشد. در اينجا عمليات مربوط به واسط سرويس تعريف مي شود، يك واسط مي تواند داراي چندين عمليات باشد و براي هر عمليات مي توان پيامهاي ورودي يا خروجي را مشخص نمود يا اين كار را به همان بخش تعريف پيام واگذار كرد.

Binding:
واسط ها بصورت انتزاعي مشخص مي كنند كه سرويس چه عملياتي را ارائه مي دهد، مقيدسازي نحوه اين كار را از نظر فيزيكي و فني بصورت دقيق مشخص مي كند. براي اين كار بايد اطلاعات مربوط به پروتكلها و تنظيمات ديگر تعيين شود(SOAP over HTTP يا SOAP over SMTP يا ...)

 

ساختاري براي تبادل پيامهاي در قالب XML است كه بين سرويس هاي وب مبادله مي شود و مي تواند توسط پروتكلهاي انتقالي گوناگوني چون HTTP،SMTP،FTP استفاده شود. ساختار يك پيام SOAP داراي يك عنصر بصورت XML با عنوان پاكت بوده كه دو عنصر فرزند دارد. عنصر اول، سربرگ(header) شامل مشخصات امنيتي و انتقالي بوده و عنصر دوم كه ته برگ(footer) ناميده مي شود حاوي داده هاي اصلي مبادلاتي بين سرويس هاي وب است.
ساختار پيامهاي SOAP :

Envelope: اين بخش در تمامي پيام هاي ارسالي و دريافتي وجود داشته و اجباري است. پاكت شامل يك بخش اختياري با نام سرآيند و يك بخش اجباري به نام بدنه است. اجزاء بسته پاكت به اين قرار است:

o نام محلي پاكت
o يك نام namespace
o صفر يا چندين ويژگي كيفي
o يك بخش اختياري با نام سرايند
o يك بخش اجباري به نام بدنه

Header: از بخشهاي اختياري است كه مي تواند شامل چندين جزء درحوزه موضوعات امنيتي، قابليت اطمينان و .. باشد و اجزائي به اين قرار دارد:

o سبك رمز گذاري
o نقش
o لزوم درنظر گرفته شدن
o تقويت

Body: بخش اجباري و مهم يك پاكت است كه محتواي پيام در آن است. بدنه شامل اجزائي به اين قرار است:

o يك نام محلي
o يك نام namespace
o صفر يا چند قلم صفت
o صفر يا چند قلم عنصر