معماری سرویس گرا رابطه تنگاتنگی با رهیافتهای معماری سازمانی (EA) و مدیریت فرایندهای حرفه (BPM) دارد. بررسی ارتباط و چگونگی تعامل این رهیافت ها می تواند موضوع جالبی برای پایان نامه ها و تحقیقات علمی باشد. اخیرا نیز پایان نامه های متعددی در دنیا به این موضوع اختصاص داده شده است که نتایج تحقیقات برخی از آنها بر روی وبلاگ منتشر می شود. علاقه مندان به این مباحث می توانند نگاهی به این وبلاگ ها بیندازند: + ، + ، +

در فضای کاری و پروژه های اجرائی نیز ارتباط بین این سه رهیافت مطرح بوده و هست:

• در این راستا برخی سازمانها، پروژه های تلفیقی تعریف و اجرا می کنند که معماری سازمانی را با BPM همراه نموده تا بتوانند از مدل های معماری در پروژه BPM استفاده کنند.
• برخی دیگر شرکت ها نیز معماری سازمانی را با SOA همراه کرده اند و می خواهند در طی فرایند معماری سازمانی، مدل های مرتبط با سرویس های حرفه شناسائی و استخراج شوند تا در مرحله بعد، این مدل ها توسط پروژه های SOA به سرویس های سیستمی تبدیل شده و سیستم های سرویس گرا طراحی شوند، جالب اینکه پروژه های تحت عنوان معماری سازمانی سرویس گرا کم کم دارند جای پروژه های کلاسیک معماری سازمانی را می گیرند.
• حالت ترکیب  BPM و SOA به مراتب مرسوم تر بوده و زمینه های زیادی برای یکپارچگی دارند، اکثر سیستم های مدیریت فرایندهای کسب و کار(BPMS) که در دنیا رایج هستند از فناوری های مبتنی بر معماری سرویس گرا استفاده می کنند و از طرف دیگر محیط های یکپارچه طراحی و پیاده سازی سرویس گرا (Oracle SOA Suite, Microsoft BizTalk Server, IBM WebSphere) جایگاه ویژه ای برای BPM در نظر گرفته اند.

در جمع بندی باید به این نکته اشاره کرد که دامنه کاربرد و جایگاه سه رهیافت EA، BPM و SOA دارای نقاط مشترک فراوانی است و می تواند منشاء بهبود و تکامل هر یک از این رهیافت ها باشد. شرکت ها  و سازمانها نیز بصورت غیر رسمی(برنامه ریزی نشده) به تلفیق این رهیافت ها علاقه مند شده اند، لذا متخصصان این حوزه ها باید مطالعات و تمرینهای بیشتری بر روی نقاط اشتراک و چگونگی تلفیق این رهیافت ها انجام دهند.